ΠΙΤΣΟΝΙΑ ή ΠΙΤΣΑ ΜΕ ΠΙΤΤΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙ

Μάστορα, πιάσε δύο χωρίς κρεμμύδι και τζατζίκι γιατί περιμένει το πρόσωπο!

Η συνταγή αυτή διαβάστηκε 4530 φορές.

Η συνταγή αυτή εκτυπώθηκε 60 φορές.

Στην πραγματικότητα πρόκειται περισσότερο για εύρημα παρά για ιδέα. Παρ' ότι το κάνω πάνω από 30 χρόνια δεν διεκδικώ καμία πατρότητα (ή μητρότητα) καθώς α)δεν είμαι ψώνιο και β)πιστεύω ότι πολύς κόσμος το κάνει στο σπίτι του, απλά είναι από τα πράγματα που διστάζουν, συχνά, να τα αναφέρουν πρώτοι.

Τι θα χρειαστούμε:

1 πίτα για σουβλάκι
Υλικά της αρεσκείας μας για την επικάλυψη
Ετοιμάζεται σε 5 λεπτά το πολύ!


Πώς θα το κάνουμε:

Βγάζουμε τα υλικά της επίστρωσης της πίτσας από το ψυγείο και τα ετοιμάζουμε (κόβουμε το τυρί σε κομματάκια, τα μανιτάρια σε φέτες κ.λπ.). Ανοίγουμε το γκριλ του φούρνου μας στο μεγαλύτερο βαθμό (συνήθως είναι ο 3). Ανεβάζουμε τη σχάρα του γκριλ στο ψηλότερο (ή αν μας αρέσουν οι πίτσες με μπόλικη γέμιση στο δεύτερο ψηλότερο) σκαλί. Τοποθετούμε την πίτα σουβλακίου στη σχάρα με τη λεία πλευρά από επάνω μέχρι να αρχίσει να παίρνει ΕΛΑΦΡΙΑ χρώμα. Πιστεύω ότι παρατηρήσατε την έμφαση στο ελαφριά. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην ξεχαστείτε και καεί. Το γκριλ είναι ισχυρό και θέλει συνεχή επιτήρηση. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να καρβουνιάσει την πίτα.
Γυρνάμε την πίτα από την άλλη για λίγα δευτερόλεπτα, ίσα που να φύγει η ωμή όψη και γεύση. Αυτές οι πίτες είναι μισοψημένες.
Βγάζουμε την πίτα έξω και την επιστρώνουμε με τα υλικά της προτίμησής μας. Ενδεικτικά σας προτείνω να κάνετε το εξής:
Αλείφουμε μια μαχαιριά βουτύρου. Αλείφουμε ένα τρίγωνο τυράκι (λαβάς κιρί). Ρίχνουμε τη σάλτσα της αρεσκείας μας (κέτσαπ, μαγιονέζα – ΝΑΙ μαγιονέζα, δοκιμάστε το) και λίγη (ή αν σας αρέσει πολλή – εγώ ρίχνω πολλή) ρίγανη. Αν δεν βάλουμε το τρίγωνο τυρί τότε απλά απλώνουμε λίγο τυρί της αρεσκείας μας. Από πάνω βάζουμε τα αλλαντικά, σαν κουβέρτα στη σάλτσα και από πάνω τα τυριά. Σαν ντεκόρ, πάνω από τα τυριά μπορούμε να βάλουμε 3-4 ροδέλες από λουκάνικο ή κομμάτια από μπέηκον. Βάζουμε την πίτσα στο γκριλ. Σε λίγο το τυρί θα αρχίσει να βράζει. Μόλις το τυρί θα αρχίσει στην περιφέρεια (που είναι λιγότερο από ό,τι στο κέντρο) να ροδίζει η πίτσα είναι έτοιμη. Την αφαιρούμε από το φούρνο και την αφήνουμε 1-2 λεπτά να κρυώσει πριν την φάμε αλλιώς θα καεί ο ουρανίσκος μας και θα ξεφλουδίσει (εγώ, πάντως, δεν το έχω καταφέρει ποτέ να το κάνω αυτό, πάντα τον καίω καθώς είναι δύσκολο να περιμένεις).


Για ένα άτομο χρειάζονται, σε κανονικές συνθήκες, δύο πιτσόνια (έτσι τα ονομάζω). Φυσικά τα βάζει και τα δύο ταυτόχρονα στο φούρνο. Κυκλοφορούν και υπερμεγέθεις πίτες σουβλακίου οι οποίες είναι καλύτερες για ατομική μερίδα και χρειάζεται να κάνεις μόνο μία. Οι αραβικές πίτες ή οι κυπριακές μπορούν να χρησιμοποιηθούν, επίσης για τον ίδιο σκοπό αλλά επειδή έχουν ελάχιστη ζύμη επάνω τους πρέπει η επίστρωση να είναι κι αυτή ελάχιστη.

Τη συνταγή αυτή μας την έστειλε ο Χρήστος Νικολαΐδης, Αιγάλεω.